86. SELÇUK BEKAR HAYATI (1959 - …. )

Hayır! O zaman değil. Birinin, "Tıp fakültesinden her şey çıkar, arada sırada doktor da çıkar" dediğini duyduğum zaman koptu her şey. Ney üfledim, saz çaldım, şiir yazdım, tabanca attım, bilgisayar programcısı oldum ve bulduğum her şeyi tamir ettim. Fakat yüzmeyi öğrenemedim. Kahvelerde sabahladım, futbol, bilardo, briç, aklıma ne geldiyse oynadım. Yüzmeyi öğrenemedim. Fizik kurallarıyla dövüşmeye kalkıştım, psikiyatri ile ilgilendim. Yıldızlara bakmaya devam ettim. Ama hâlâ yüzmeyi öğrenemedim. (Üstelik Trabzonluyum... İyi mi!)

ESERLERİ

Can Yazısı: Nil (NT) Kitabevleri, Kitapyurdu, Ideefixe ve Turkishbooks'da, Serseri Gibi (Pek Yakında :)

Bu O

Dinle...
Derinden gelen bu sesi

Bir yer var diyor
Ve bir sevinç
Ve hiç bitmeyen bir sevgi
Ve...
Âhengi ümitlerin bittiği yerden,
En sevgilinin bûsesi

Duymuyorsun...
Duymuyorsun biliyorum
Çünkü dinliyorsun
Çünkü sen halâ sensin,
Çünkü kimsesizlerin halâ yok bir 'kimsesi'
Çünkü,
Çağlayanlardan gelen
Halâ su sesi

Sus...
Sâdece sus ki; bu o!
Bu, ağlayan bebek
Bu, açan çiçek
Bu, çöldeki susuza en sevimli içecek
Bu...
Var oluşun
Kâsesi

Dur...
Her adım daha uzak
Her bakış daha gizli.
Dur Allah aşkına!
Dur ki,
Etme bizi de, kendini de ondan
Dur, gidemezsin be adam!
Ne olur, anlasana:
Çünkü O,
Gidemeyeceğin kadar
Yakın sana.

Ankara - 2005

Ezandır

Ağla ey gözlerim, mevsim hazandır
Mâtemi aynada kendi yüzündür.
Gayr-ı yâr ne ola belki cezandır
Yârdan mektup gelmiş, dinle ezandır.

Âmâya gülşeni, ahrasa neyi
Söyleme ne bilir, gamsıza meyi
Ölmekse, olmanın en güzel şeyi.
Bu aşkın ismi zan, cismi hüzündür
Yârdan mektup gelmiş, dinle ezandır.

Bağrı yanıkların vuslat âteşi
Pervâneler yakan sevda güneşi
Her varın tutkusu, hem yokun eşi
Sevgili gönlüne aşkı yazandır
Yârdan mektup gelmiş, dinle ezandır.

Ağla ey yüreğim, sen cana ağla
Ayrılık resmidir, cânana ağla
Zamana, mekâna, cihana ağla
Gözyaşı, göklere inci dizendir
Yârdan mektup gelmiş, dinle ezandır.

Emmâre nefs pîri, kesret bekâyı,
Söyleme! Ne bilir bî-hayat Hayy'ı.
Her varı var eden kutlu sevdayı
Duyan gayrı değil kalbe yazandır.
Yârdan mektup gelmiş
Dinle
Ezandır...

Ankara - 2003

Çocuklar

Çocuklar var,
Çoğu seni unutmuş.
Çocuklar koşuyor ip-mip atlıyor.
Ben,
Uyur-uyanır seni yanımda
Bulamazsam diye ödüm patlıyor...

Evlerden geliyor, ellerden tutup
Çocuklar ağlıyor; ya anne, baba...
Parklarda salıncak, yolda araba
Onlar oyun diyor, ben sâbit fikir;
Merhaba kadim zikir,
Merhaba...

'En çok, yıllar önce' ben sevdim seni
'En çok, yıllar önce' özleyen bendim
Küçük kollarım çok açılmadı da;
Gösterememiştim ondan sevgimi...

Burası karanlık,
Ben üşüyorum,
Önce gelenler de üşümüş müydü?
Oyun sevmem, seni düşünüyorum,
Kimse benim kadar düşünmüş müydü?