82. RUHSATİ HAYATI (1832 - 1911 )

1832 yılında Sivas'ın Kangal ilçesi Deliktaş köyünde doğdu. Ölümü, aynı yer 1911. Taşlama ve güzellemeleriyle tanınır. Yoksul bir ailenin çocuğu. Dönemin koşulları ölçüsünde eğitim gördü. Değirmencilik, sıvacılık, kağnılarla tahıl taşımacılığı yaptı. Köy köy dolaşıp eğlence ve düğünlerde saz çalıp söyledi. 19'uncu yüzyıl halk ozanları içinde şiirinin gücü, kendine özgü kişiliği ve tavrıyla öne çıkar. Orta Anadolu köylüsünün sorunlarını, dünyasını bütün çıplaklığıyla yansıtır. Aruzla şiir söyleme denemesi de yaptı ama başaramadı. Ruhsatî'yi Türk edebiyat dünyasına Eflatun Cem Güney tanıttı

ESERLERİ

Seher Vakti Garip Garip

Seher vakti garip garip
Ötme bülbül ötme bülbül
Yakışmaz şanına senin
Ötme bülbül ötme bülbül

Akıtma gözün yaşını
Koyverme yazın peşini
Terkedip gülün başını
Gitme bülbül gitme bülbül

Seher vakti et virdini
Münevver eyle yurdunu
Benim derdime derdini
Katma bülbül katma bülbül

Bihamdillâh geldi bahar
Bak bir oldu leyl ü nehâr
Bencileyin vakt-i seher
Yatma bülbül yatma bülbül

Çilen tamam olmadıkça
Gülün sana gülmedikçe
Müşterisin bulmadıkça
Satma bülbül satma bülbül

Kül olmuşum yana yana
Nûş etmişim kana kana
Ruhsatî'yi pek yabana
Atma bülbül atma bülbül

Siyah Sürme Çeksin Ela Gözüne

Siyah sürme çeksin ela gözüne
Eller beni kınar deyü korkmasın
Aldanmasın rakiplerin sözüne
Eski sözden döner deyü korkmasın

Bahar seli gibi dolup taşıp da
Bilmediğim karlı dağlar aşıp da
Minhaç gibi bir soysuza düşüp de
Kerem gibi yanar deyü korkmasın

Serbest salsın gemisini engine
Sakın keder getirmesin rengine
Ortalığın düzenine dengine
İnanır da kovar deyü korkmasın

Arzu edip baharını selini
Yetirmeyip sümbülünü gülünü
Duman çöküp yitirip de yolunu
Eski yurda konar deyü korkmasın

El yanında karar etmem yüzümü
Karda gezer belli etmem izimi
Hemen özü gibi bilsin sözümü
Ruhsati'yi sınar deyü korkmasın

Bugün Benim Gamım Vardır

Bugün benim gamım vardır
Uzun boylu yârim gitti
Yüreğimde ahım vardır
Dört köşeye zârım gitti

İsmim ezberdir dillerde
Gözlerim kaldı yollarda
Meskenim gurbet illerde
Tutmaz dizim, ferim gitti

Sabah güneş doğar m'ola
Acep eşim duyar m'ola
Ruhsatî'yi anar m'ola
Güzelce şikarım gitti