53. M. ENGİN KARATAY HAYATI (1972 - …. )

23.11.1972'de Adapazarı'nda doğdu. Ailesi'nin Almanya'da olmasından dolayı çocukluk yılları Almanya - Türkiye arasında mekik dokuyarak geçti. (Okul tatillerinde Almanya'ya geliyordu.) 1978-1983 İlkokul tahsilinden sonra 1983-1987 Yılları arasında Adapazarı İmam-Hatip Lisesi'nde okudu. Yaş haddi sebebi ile 1987'de nihâi olarak Almanya'ya geldi. Burada yarım kalan Lise tahsilini bitirdi. Aynı zamanda Konsolosluk aracılığı ile tanınan imkânla, Ankara Aydınlıkevler Lisesi'ni de dışarıdan bitirdi. Stuttgart'ta başladığı Üniversite'yi 3. Semester'de bıraktı.
Şair; Ocak 2003'ten îtibâren, Münih Teknik-Yüksek Okul'da (FHS) Bilgisayar Programlama Uygulama Tekniği üzerine öğrenimini sürdürmektedir. 1991-1999 Yılları arası çeşitli sosyal ve kültürel derneklerde bilfiil görev aldı. Almanya'da ki hayatı,1987-1994 Yılları arası Frankfurt yakınlarında Miltenberg Kasabası'nda,1994-2001 Yılları arası Münih yakınlarında Landsberg Kasabası'nda,2001 Temmuz'undan îtibâren de Münih Şehri'nde devâm etmektedir.
4 yaşında okuma yazma öğrenen şâir, şiir okumaya 5 yaşında başladı. İlk şiirini 12 yaşında yazdı. Ortaokul yıllarında şiir ve piyes dalında ödüller aldı. Şiirleri; Tercüman Gazetesi Avrupa Baskısı'nda,2000 Yılı'nda Millî Gazete, Akit ve Türkstar Gazetesi'nde yayınlandı. Ayrıca Öz Anayurdum, Haber ve çeşitli dergilerde yayınlandı. Şiir dalında aldığı ödül ve dereceleri tek tek sıralamayı abes ve nefsânî karşılayan şâir; 2000 Yılı Avrupa'da yılın şâiri ünvânını ifşâ etmeyi yeterli görmektedir. Şâir aynı zamanda bestekârlık alanında da önemli eserlere imzâ atmıştır

ESERLERİ

''Sevgili'ye Şiirler''

Seni Arıyorum

Aldım elime kalem, yazıyorum bir şeyler
Bakalım bu duygular, bu hâller bana neyler?
Kalbe hüzün katıp da, derdim çekilmez eyler
Özlediğim sevdâmı, ben seni arıyorum

Gazete-mecmuâda, şiir köşelerinde
Bir çift gözün okuyup, coşup neş'elerinde
Sonra çatık kaşların, tüm endîşelerinde
Hasretle bekleyip de, ben seni arıyorum

Hüzünlü bestelerde, uzaklara dalıp da
Hicrânlı yüreğimi, gâm kedere salıp da
Tebessümün ardından, öyle baka kalıp da
Büküp boynumu birden, ben seni arıyorum

Bir umut benimkisi, belki gelirsin diye
Muhtâcım güller gibi, bir damlacık sevgiye
Karşıma çıkar isen, al benliğim hediye
Göster o dîdarını, ben seni arıyorum

Bilirim sen de beni, arıyorsun yıllardır
Elbet senin de bir çift, diyecek sözün vardır
Sanma benden başkası, sana vefâlı yârdır
Bak işte buradayım, ben seni arıyorum

Ümidlerin tükenip, bir bir düştüyse suya
Sal o zaman kendini, bende ki bu duyguya
Gerçekleşir inan ki, görüp durduğun rüyâ
Yeter gizlenme artık, ben seni arıyorum

Augsburg - 27.05.2000 03:10

Bitecek Elbet

Neden böyle perişân, neden böyle nâ-çârsın?
Sıkıntıyı görünce, hemen tüyüp kaçarsın...
Biraz yürekli olsan, bil ki dehşet saçarsın
Izdırâb dolu günler, bir gün bitecek elbet...

Yapayalnız kalınca, bükülüverdi belin
Çek önüne bendini, arsızca coşan selin
Nedir bu pısırıklık, tutar ayağın elin
Vîrân olmuş hânende, ocak tütecek elbet...

Akbabalar üşüşmüş, ha canlısın, ha ceset
Kartalca baksın gözün, sana kim dedi pes et?
Kılavuzun kendin ol, kargaları ört-bas et!
Bu bahçenin bağında, bülbül ötecek elbet...

Tufayı görüp sindin, şu surata bak hele!..
Âfet yemiş gibisin, andırırsın zelzele
Bu mu sendeki mertlik, dayanamazsın yele...
Uluttuğun çakallar, ine girecek elbet...

Âh vâh etme boşuna, bir şeye çâre değil...
Dirâyetini göster, kim emir verdi eğil?
Şecaatli tavırla, ürksün karşında cehil
Borusu çalanların, hükmü geçecek elbet...

Köroğluysan boynunu, Bolu Bey'i bükemez...
İfrit dâhi uğraşsa, o sihrini ekemez...
Ocağına inciri, kat'iyyetle dikemez...
Seyreyle bak o zaman, himmet gelecek elbet...

Sen'den meded bekleyen, kimler var şöyle düşün!...
Sırası değil şimdi, gafletin ve cümbüşün
Gâye âşikâr iken, ya senin nedir düşün?
Kararan bu bahtının, özü gülecek elbet...

Râm ol da buyruklara, bırak artık yalpayı
Sözde hareketinle, sezdirirsin kolpayı
Dürüst alır taksimde, dâimâ aslan payı
Bu sâyede insanlar, Hakk'ı bilecek elbet...

Landsberg - 21.07.2000 03:35

Sen

Sen, hayat verdin bana buhrânlı günlerimde...
Yeşerttin bir anda gönül bahçemi
Köhne mekânlarda ki sünepe gibiydim
Birden bire getirdin kendime beni...

Heyecânım sönmüştü âdetâ, hayâta küsmüştüm
Burâm burâm, ilmek ilmek, sevdâ dokudun
Kıpraşmaz melül bakışlarım gâyesiz idi
Çimen görmüş tay gibi parladı gözlerim...

Aldığım darbelerle, bir daha asla, der iken...
Pek bir şey kaybetmediğimi anladım
Meğer aradığım çok yakınımda imiş
Sadece tehîr olunmuş, bir müddet mutluluk
Ona da uzanmak artık çok yakın...

Her şeyi içime atmaya başladığım bir anda
Bir bilsen ihyâ ettin, bir çift söz ile...

Şimdi kenetlenmişim artık sana
Seni düşünmek, en büyük lezzetim
Kâğıdıma sıra oldun, kalemime mürekkeb
Seni sevdiğimi yazabiliyorum çekinmeden
Haykırabiliyorum sevdâmı herkese
Bestelere konu oldun hep dilimdesin
Hayır, aslında sen taa kalbimdesin
Belki o da hayır, sen benimlesin...

Landsberg - 23.12.1999 02:25