47. KENAN ERZURUM HAYATI (1948 - …. )

1948, Kadirli-Adana). 1972 yılında İstanbul Üniversitesi ve İstanbul Yüksek öğretmen Okulu'ndan mezun oldu. 1996'da İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde doktorasını tamamladı. 1976-1998 yılları arasında TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi'nde görev yaptı. Hâlen Bahçeşehir Üniversitesi'nde Kütüphane ve Dokümantasyon Daire Başkanı olarak çalışmaktadır. Türk Edebiyatı ve Anafilya dergile-rinde şiir ve öyküleri, bazı başka dergilerde çeşitli incelemeleri yayınlandı. Esintiler isimli ortak bir şiir kitabı bulunmaktadır.

ESERLERİ

Affedin, Ağıt, Aklansa Da Olur Aklanmasa Da, Al Götür Beni, Al Senin Olsun, Aldırma Bana, Bahar, Bebek, Bilmemek, Bir Eski İstanbul Hayali (Rüya), Dediler Ki, Deniz ve Akşam, Destan, Düşünmek, Esirgeme, Eza, Gece, Gemiler, Gülüm Sana, Hoşça kal Mabed, Hüzün, İlk Aşkım, İstanbul, Kalbim, Kardeşim, Küllenen Aşklar, Kırdılar Saatimi, Mahallede Bir Ev, Nerdesin, Olmadı, Seni Düşünüyorum, Sevgili, Sokak, Tilda, Toprak, İçimdeki Benler, Yitirdiklerimize (Ağıt), Yoksul, Yolculuk, İsyan, Ölüm, Şiirim.

Affedin

Her şey çiçek, çiçek... kirmizi sari,
Gençlik yillarimiz, düşler ne güzel,
O günler benimmiş, bu yillar bir el,
Beyhude özlemek eski yillari.

Elimdeydi, tutam tutam, simsicak...
Kalbimdeydi sevgi, sevgi, dopdolu.
Nasil da harcadim hep delidolu,
Boşunadir pişmanlik, şimdi n'olacak!!!
Geçerken o yılları farkedemedim,
Nice gaileler vardı başımda.
Gençliğinde, o önceki yaşımda
Tatmadığım güzellikler affedin.

Gebze - 1991

Seni Düşünüyorum

Seni düşünürüm vakit buldukca,
Hatıralar beni esir aldıkca,
Her gece rüyamda bana geldikce,
Seni düşünürüm vakit buldukca.

İlk gülümsemeni, ilk gördüğümü,
Beni sana bağlayan o kör düğümü,
Seni; ilk aşkımı, ilk sevdiğimi,
Seni düşünürüm vakit buldukca.

Mevsim mevsim, saat saat yanımda,
Kurtuluş yok esir oldum sonunda,
Günahın var bu sevgide senin de
Seni düşünürüm vakit buldukca.

Sensin beni böyle benden alan,
Unutulmayıp hep yürekde kalan,
Senden başka bütün sevgiler yalan,
Seni düşünürüm vakit buldukca.

Ben her anımı seninle yaşarım,
Aşk denen şey bu mu imiş? Şaşarım,
Senden vakit buldukca sana koşarım,
Seni düşünürüm vakit buldukca.

Yıllardır özlemim bitmiyor sana,
Unutmak ihanet diyorum, bana,
Ne günüme sığarsın, ne de rüyama
Seni düşünürüm vakit buldukca.

Gecelerim efkarlı, gündüz dumanlı,
Bu konuda boş kadehler gümanlı,
Diyorlar ki O'nunlasın devamlı,
Seni düşünürüm vakit buldukca.

Kışda beraberiz, yazda yanımda.
Ben seninleyim hep yalnız anımda,
Biz böyle ayrıyız eni sonunda,
Seni düşünürüm vakit buldukca.

Salacak - Şubat 2000

İlk Aşkım

Şimdi geçmişinden bir nakiş olmuş,
Benim ilk aşkimin yüzünde hüzün.
Anladim, içimde sönmeden kalmiş,
Yillar sonra gördüm, hatirladim dün.

Almiş omuzuna yillari bir bir,
Ne savrulan saçlar, ne de o kibir..
Beni esir alip baglayan sihir,
Düşündüm de şimdi, nerede bugün.

Saçi baglamişti bir kement olup,
Kalbimin en ince telini bulup,
Ben severken onu, yanip kül olup,
O küller savrulup bitti o güzün.

Yürüyordu eşinin eli elinde,
Ne vardi bilmem ki bana zulümde!
Ne buldun ilk aşkim bu sevgilinde?
Sormadim, anlami yoktu bu sözün.

Baktim arkasindan yürüdü gitti,
Beni anilarla sürüdü gitti,
Hatirasi kaldi, o çoktan yitti,
Elinde kayboldu kaprisin, nazin.

Bahçeşehir - Ocak 2001