43. HÜSREV HATEMİ HAYATI (1938 -…. )

H. Hüsrev Hatemi 1939 yılında İstanbul'da doğdu. Talatpaşa İlkokulu, Şişli Ortaokulu ve İstanbul Beyoğlu Atatürk Lisesi'ni ve İstanbul Tıp Fakültesini (1962) bitirdi. İç Hastalıkları Uzmanı (1966), İç Hastalıkları Doçenti (1971), Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Uzmanı (1972), İç Hastalıkları Profesörü (1978) oldu. İç Hastalıkları görevine ek olarak Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Nükleer Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı görevini üstlendi (1982-1986). Şimdi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nde İç Hastalıkları Profesörü.

ESERLERİ

Üç deneme kitabı: Yozlaşmadan Uzlaşmak (1988), Hoşça Bak Zatına (1989), Çelebi Bizi Unutma (1990);
Üç şiir kitabı: Eski Kentte Bir gece (1968), Akşam Gümrükçüleri (1973), Bütün Şiirler (1990)
İnceleme kitabı vardır: Türk Aydını-Dünü Bugünü (1991).

Kader Denizi

Yürekler vardir ki Devran elinden,
Onlara gam sunuldugunda,
Iri güller gibi kan aglayip
Sessiz, dünyayi seyrederler...

Yürekler vardir ki onlar,
Kirginlik ve yalnizligi tadinca;
Sokak gösterilerinde yakilan,
Taşit lastikleri gibi,
Alevli ve gösterişli yanarlar...

Yürekler vardir, gam denizi derinlerinde
Mürekkep baliklaridir ki,
Onlara sitem eriştiginde,
Deniz içine aglarlar...
Laciverd ve dilsiz.

Lacivert Gece

Gülüşün kovamaz lâcivert geceyi
Bir hilâl belirir gecede, sâdece...
Kederle de kararmaz gözlerinin lâciverdi
Yildizlar belirir, kayan yildizlar
Yeryüzündeki bütün yalnizlar
Ürperir, derler ki "çocuk kederli"
Sert çocuk, sarp çocuk, lâcivert Çocuk,
Biraz neşelensen bu ne dert Çocuk?
Ürkme baykuşlardan, baykuşlar güzel
Keşki bu kadar azalmasalardi...
Hele kirpiler, yarasalar
Hepsinin başimin üstünde yeri var.
Ölü degil senin gecen, canlilarla dolu çocuk
Sisli çocuk, puslu çocuk, bugu çocuk.

Kitap ve Biz

Bütün olaylardan önceydi Kitap,
Hayli uzun zaman yumagi bir de
Bir ölüm gecesi... dogum ve nice
Ölümler, dogumlar, yine ölüm...
Yürek çöküntüsü ya da sevinç haberi,
Gördüm yüzünde işiyan yazlari,
Yüzünde kazilmiş kişlari gördüm.
Sözler serpilmişti sazliklara,
Sizan işik altinda sözler nemli,
Sözler serpilmişti sicak kumlara,
Güneş altinda da sözler gördüm
Duydum...
Kuşkularin yogun kedere, kederin yasa
Yasin yikima dönüştügünü
Kitap aslinda çok önceden bir muştuydu
Neden öyleyse çocuk, neden
Yüzünün taç yapragindan çekilmiş su?
Küçük bir çiçek için ne uzun...
Ne hazin bir öykü bu.