27. EDİP CANSEVER HAYATI (1928 - 1986)

Günümüz şairlerinden Edip Cansever İstanbul'da doğdu. İstanbul Erkek Lisesi'ni bitirip ticaret hayatına atıldı. İstanbul Kapalı çarşı'da antikacılık yaptı.Edebiyata 1944 yılında başladı. İlk şiirlerinin ardından yeni bir arayışa girdi ve İkinci Yeni akımının bir üyesi oldu. Şiir dünyasını, insanın varoluş sorunları üzerine kurdu. şiirlerini yalnızlık, çaresizlik, alınyazısı ana izlekleri çevresinde oluşturdu. İlk şiir kitabım 1947 yılında çıkardı: İkindi Üstü. Daha sonra yayımladığı şiir kitapları ölümünden sonra ilk olarak tek cilt, daha sonra iki cilt halinde yayımlandı.Yerçekimli Karanfil adlı kitabıyla 1958 Yeditepe şiir Armağanı'nı, Sen Ruhi Bey Nasılım adlı kitabıyla Türk Dil Kurumu 1977 şiir Ödülü'nü, Yeniden adlı ilk toplu şiirleriyle de 1981 Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü'nü kazandı.

ESERLERİ

Gül Dönüyor Avucumda , Şairin Seyir Defteri, Yerçekimli Karanfil , Ben Ruhi Bey Nasılım, Karanfil Elden Ele ,

Bitti O sevda

Bitti o sevda kesildi çığlıkları martıların
Su gibi bitti, suya karşıt gibi bitti
İtti kıyıyı adına deniz dediğimiz şey
Unuttuk ikimiz de her türlü yetinmezliği
Kaybetti kumarda gözlerim
Kaybetti kumarda gözleri.

Bir koru rüzgarlandı göğüs boşluğumuzda sanki
Uzaklaştı ağaçlar birbirlerinden
Yakınlaştı ağaçlar birbirlerine
Yani her soluk alıp verişimizde bizim
Bir mekik gibi kalbin
Bir mekiği gibi kalbim
İşleyip durdu bu yitikliği yeniden.

Ne kaldı
Farkında mısın bilmem
Gündüzler..
Gündüzler biraz azaldı.

Buz Gibi

Aşk iyidir bak
Duyumunu artırır insanın
Hele don gömlek sabahları
Tıraş olacağını duyarsın
Yeni gömleğini giyeceğin gelir
Bir yeni biçim eklersin insan olacağa
Masaya, merdivene, aynalı dolaba
Derken ardından sipin işi bir kahvaltı
Amanın dersin bu ne delice gidiş
Paldır küldür açar mıydı fıstık ağacı
İspinoz düşünür müydü
Deli olan kaşınır mıydı
Kolların upuzun Walt Whitman'ı okumaktan
Ağzın desen bir karış açık
Sokaklar yok mu, o sokaklar
Önce bir yeşile işkilli
Evlerde büyümeler, alıp başını gitmeler olacak
Kızıp duracaksın üstüne başına konan toza
Televizyondaki ise
Usanmak, hızını eksiltmek dendi mi
Cin ifrit kesileceksin birden.

Hey gidi duyumuna yandığımın dünyası
Alıp vereceğin olacak ille
Aşk maşk buz gibi yaşayacaksın.

Başlangıç

Doğanın bana verdiği bu ödülden
Çıldırıp yitmemek için
İki insan gibi kaldım
Birbiriyle konuşan iki insan.